کشور دلواپسی، آبستن حوادث قشنگي است

آن در لحظه هاي ماهي

jonas — Tue, 10 Nov 2009 09:12:18 GMT

به سوي مركز حركت كردن يعني شروع نشانه ها در اطراف، با وجد و سرور نشانه ها به فانوس دريايي شبيه مي شوند و ادامه ي حركت به سمت مركز و با حزن و اندوه نشانه ها بازدارنده مي شوند و يك گام به عقب. زير اين رگبار پاييزي نه با شادي و نه با اندوه، ايستاده ام و در رگهايم موج مي زند عطش و با هر طپش از مركز آرام تر مي شوم و امنيت بيشتري احساس مي كنم.

jonas — Sat, 31 Oct 2009 12:30:54 GMT

تو او را در آرامش کامل خواهی شناخت

او را که ذهنش معطوف توست .

jonas — Tue, 06 Oct 2009 08:25:18 GMT

با شکوه کردن از همنوعان خود٬ خویش را آزرده می کنی

و این تو را از عشق به من باز می دارد.

jonas — Sun, 04 Oct 2009 13:20:18 GMT

چقدر تنفرآور است مشاهده ی هزاران هزار دروغگوی زبردست و موفق که هم چنان در گیرودار پیگیری مشاغل منظم و همه جانبه ی خود لحظه ای از جستجوی چاشنی های مذهبی و فلسفی باز نمی نشینند تا با آن مطالب و موعظه های معنوی خود را شیرین و نورانی جلوه دهند. گاهی آنانی که وظایف خویش را نسبت به خدا انجام می دهند در چنگال نفس پرستی گرفتار می آیند و به وابستگی و تعلق تن در می دهند.

jonas — Wed, 30 Sep 2009 12:23:34 GMT

خردمند این را می داند که خودش راه است، او راه را فراسوی خود نمی پندارد، و می داند که خودش تنها راه به خداست.

یافتن خرسندی در درون خود مشکل است، اما یافتن آن در جای دیگر غیرممکن. عشق مانند ایثار است همیشه از خانه شروع می شود.

jonas — Sun, 27 Sep 2009 09:07:18 GMT

عبادت و تفکر را فراموش کن، خالی بودن را فراموش کن،درک را فراموش کن، خدا را فراموش کن، همه و همه را فراموش کن، آنگاه وارد حیطه ی شناخت حقیقی می شوی. زندگی روزمره ات آرام و سرشار خواهد شد. کمتر سخن خواهی گفت، کمتر دلواپس خواهی شد، و کمتر به هیجان خواهی آمد. آنگاه در یک چشم بر هم زدن خویش حقیقی را خواهی شناخت.

jonas — Sat, 05 Sep 2009 10:28:40 GMT

دولتهای خودکامه به همه کس اجازه ی سفر کردن و دیدار با بیگانگان نمی دادند چون از آن بیم داشتند که مردم سر به زیر و چشم و گوش بسته با شناخت آفاق ناشناخته ٬ در حقانیت حاکمان خودرای که از وجود خود بیرون نمی توانستند شد ٬ شک کنند ٬ گرچه اینک زمانه دگر گشته است .

(یادداشت های سیروسفر ـ جلال ستاری)

یا قاضی القضات

jonas — Thu, 27 Aug 2009 11:02:18 GMT

در کنار من در میان این مردم تنها

مردی ایستاده که سوگند می خورد گناهکار است

در گوش ام طنین انداخته صدایش

فریاد می زند که هیچ اجباری نیست ٬ هیچ بهتانی نیست

ـ مرا محاکمه کنید و به اشد مجازات برسانید .

در کنار من در میان این مردم تنها

جوانی ایستاده که سوگند می خورد بی گناه است

به او بهتان زده اند

ـ مرا تبرئه کنید ٬ مرا آزاد کنید !

در کنار من در میان این مردم تنها

باور هر کسی دشوار است

در میان تاریکی

در نبود شرافت

شناخت خنده از گریه آسان نیست

قلب هایی هستند که تیر می کشند

آنها را می شناسم و باور دارم

پی نوشت: طرح اولیه از یکی از ترانه های باب دیلن است که مصادره شد ...

کتاب جامعه . باب سوم

jonas — Tue, 25 Aug 2009 06:13:18 GMT

مکان انصاف را زیر آسمان دیدم که در آنجا ظلم است

و مکان عدالت را که در آنجا بی انصافی ست

و در دل خود گفتم :

خدا عادل و ظالم را داوری خواهد نمود زیرا که برای هر امر و برای هر عمل در آنجا وقتی ست

jonas — Mon, 10 Aug 2009 17:29:18 GMT

می گفت :می خواهم سر به کوه و بیابان بگذارم اما اول باید پادشاه شوم

ولی من می خواهم سر به کوه و بیابان بگذارم اما اول باید شجاعت اش را بیابم یعنی برای انتخاب شکلی از زندگی کردن باید قید خیلی از چیزها را بزنم ... هیچ وقت نتوانسته ام به تمامی آنطوری که دوست داشته ام زندگی کنم و مانع بزرگ خودم بوده ام یا ترس هایم یا شرایطی که در آن به سر می برده ام ... دوباره دارد همان اتفاق می افتد و من دچار چالش ام ... این دو شخصیتی بودن گاهی به استیصال ام می کشد مثل سگ ...