به خدا گیر دادم تازگی ها

این روزها جشن خدای گانیش در هندوستان است. این خدا دوستداران فراوانی دارد و شهرهای هند مثلن پر از شادی است. من همیشه دوست داشتم از نزدیک شاهد این رقص و شادی ها باشم. اما حالا این چیزی که می بینم خیلی متفاوت تر از آن چیزی است که در ذهن داشتم و شاید متعلق به هندوستان گذشته بوده است. اینجا اکوهای بزرگ و رقص نورهای مهیج جای شادی و پایکوبی و رقص را گرفته است و مردم چنان با تعجب خیره می شوند که انگار جشن درونی شان را فراموش کرده اند و تنها چیزی که هنوز باقی است تنوع رنگ هاست و هجوم صداها.