همیشه مسافر در مسیر خودش راه می رود 

                         اینجا هندوستان است . کشور رنگ ها و آهنگ ها   و هیچ خبری از طوطی های زیرک و شکرشکن نیست ..عاشق کتاب طوطی و بازرگان بودم هشت نه سالگی .. عاشق دنیایی پر ازنشانه و رمز .. عاشق آن تصاویر سبز کتاب .. در این عصر خبری از تعجب زدگی نیست .. سرعت سرسام آور تکنولوژی و فراگیرشدن نشانه های آن علامت تعجب را از ذهن آدم ها برداشته خوشبختانه هنوز نشانه های زیادی را از فرهنگ پر عظمت هند می توان دید .

                          همیشه دوست داشتم به هند سفر کنم و این برای من رؤیایی بود قشنگ .. اما هیچ وقت فکر نمی کردم که روزی در این کشور جادویی زندگی کنم .. آن هم شاید برای سال ها .. و چه خوب که می توانم بدون نگاه توریستی هندوستان را تماشا کنم .

0.            ما ه های آخری را که در ایران گذراندم خسته بودم و افسرده و ملول و به قول دوست خوبم ماندا عاشق ماضی .. اما حالا عاشق حالا ... پر انرژی تر از قبل ... هدفمندتر از گذشته به یاری خدا ...

       0.           از بس اینجا خداهای رنگ و وارنگ دیدم دلم برای خدای بی رنگ ایران تنگ شده .. راستی چه خبر از خدا ؟ یا از نماینده های خدا ؟!!