منو مسخره کن و بهم بخند

توی همه چی مصرف کننده و مقلد بودم تنها مونده بود توی ژست گرفتن که اون هم به ناشیانه ترین شکل اجرا شد (عکس ام و می گم) ،

البته نه راستش ،این طوری ها هم نیست ، عاشق عمو شلبی ام من ، عاشق نگاهش به دوروبرش ، عاشق طنز محشرش ،

گاهی دل آدم می گیره با خودم فکر می کنم دنیا داره از آدمایی مثل شل سیلوراستاین خالی می شه ، آخه دنیای خشک و عبوس به چه درد می خوره ؟ دنیای مطلقن جدی آدم بزرگ ها !؟ به خصوص کم تحملی جامعه ای که توش داریم زندگی می کنیم و داشته باشین که سر یه برنامه ی طنز چه داد و بیدادی راه می ندازه ، حماقت مجسم اند این آدم بزرگ ها ...

اگه بچه ها نبودن ، آخ اگه بچه ها نبودن ، چقدر غیرقابل تحمل تر می شد این زندگی .

برای شادی روح عمو شلبی می خندم و راه دوستی شو نقل قول می کنم :

« راهی کشف کرده ام

که برای همیشه با هم دوست باشیم

این راه خیلی ساده است

هر چه من می گویم، تو انجام بده! »

 کتاب مرد بی وطن   ونه گوت  را معرفی می کنم 

 همین قدر کافیه.

در ستایش فروردین

محبوبه ی زیبایی است فروردین

فرّ کائنات است

ورد زبان فصل هاست .

با شکستن شیشه های باغ

شکوفه اش را

خودش را

غزل غزل های سلیمان را

برایم می خواند

تا محبوبه ی زیبایم

فروردین ام

مرا با بوسه های دهان اش آشناتر کند .

می نویسم تا نوسان این عقربه های گیج ، هشیاری ام را افزون تر کند

تا فراموش نکنم ادامه ی داستان خودم را

تا سال تازه را در میان غبار و مه مدفون نکنم .

فروردین سرزنده بودن ام را افزون می کند شاید به خاطر کودک این ماه بودن است یا به دلیل عاشق طبیعت بودن .

فعلن که به خاطر هفت چیز زنده ام و همه ی آنها بر اصل لذت و هیجان تأکید دارند :

(با عذرخواهی از علمای قوم)

سفر ـ طبیعت ـ بهار و پاییز ـ شنا و دوچرخه سواری ـ سکس ـ شعر و فیلم و موسیقی ـ غذاهای خوشمزه و قهوه و شراب روحانی (از همان ها که حافظ شیرازی تأکید فراوانی بر آن داشته و دارد)

پس به پاس این روزها و نعمت ها و حال ها و سلامتی شکرگزارم و به همه ی دوستان سلام می کنم.