هنر وبلاگ نویسی در چیست؟ جایگاه این نوشتن ها و پراکنده گی ها در این دنیای مجازی کجاست؟ اگر این نوشته ها کاملن شخصی ست پس چرا از پرده ی دفترچه های کوچک بیرون آمده و خود را در معرض تماشای دیگران قرار داده است؟ اگر فقط ژست متفاوت بودن و متفکر بودن را می خواهد بگیرد پس آیا ثمری برای بازدید کننده ها خواهد داشت؟ آیا کسی هست که بدون خمیازه از وبلاگی خارج نشود؟
می خواهیم دوست پیدا کنیم، دلواپسی هامان را با دیگران تقسیم کنیم، از درک مشترک از حس مشترک از فهم مشترک بنویسیم، می خواهیم در خود آسوده و سبکتر شویم.

اینجا وبلاگ آدم مشهوری نیست،  از آن بده بستان های مرسوم وبلاگ نویس ها خبری نیست، پس پیشنهاد می کنم این وبلاگ را بخوانید و نظرهای یاری رسان تان را به من گوشزد کنید